Δευτέρα, 31 Δεκεμβρίου 2012

ΓΡΑΨΤΕΤΑ ΟΛΑ....

Το 2012 ήταν για όλους τους Έλληνες μια πρόστυχη χρονιά που άλλαξε τη ζωή τους προς το χειρότερο σε κάθε επίπεδο. Όμως, ετούτος λαός δεν χάνει ποτέ το κουράγιο του, τους έχει όλους γραμμένους, και προχωράει. Έτσι λέει άλλωστε η ιστορία.
Εμείς, εδώ απ’ το AGGELOKASTRO NEWS σας ευχόμαστε μέσα από την καρδιά μας το 2013 να είναι ένας χρόνος που θα ξαναφέρει το χαμόγελο στα χείλη του κάθε Έλληνα, που τα ρεμάλια του το κλέψανε.
Να ’ναι τούτος ο χρόνος ένας χρόνος:
με υγεία πάνω απ’ όλα.
με δουλειά, και με τρελούς έρωτες.
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!
Καστρινός.

Τετάρτη, 26 Δεκεμβρίου 2012

ΠΟΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ;

ΑΓΓΕΛΟΚΑΣΤΡΟ 2012. Υπαίθρια Χριστουγεννιάτικη αγορά.
Πάνε και τα φετινά Χριστούγεννα....
Και τι άλλαξε; γίναμε άραγε λιγάκι καλύτεροι ετούτα τα Χριστούγεννα;
Γεννήθηκε άραγε μέσα μας ο μικρός Χριστός;
Η ελπίδα; το βλέμμα στο συνάνθρωπο; το χέρι που θα απλώνονταν σε κείνον που το έχει ανάγκη;
Σταματήσαμε να ακούμε δυσοίωνες ειδήσεις;
Aγκαλιάσαμε τον συνάνθρωπο, δώσαμε καταφύγιο στον αδύναμο και τον κατατρεγμένο;
Η μήπως Ξημέρωσε στη γη η μέρα που θα σταματούσε η πείνα οι πόλεμοι και οι σφαγές;
Όχι βέβαια.
Τα Χριστούγεννα τέλειωσαν και φέτος.

Η φτώχεια και η ανέχεια, γύρω μας, δίπλα μας, αυξάνεται.

Οι πόλεμοι, παντού, κοντά μας, μέσα μας, συνεχίζονται...

Το μόνο καλό. δυο τρείς καλές ηλιόλουστες μέρες στο Αγγελόκαστρο. Κάτι ειν’ κι αυτό.

Λες να φταίει που τα Χριστούγεννα κρατάνε πάντα για λίγο....
Καστρινός.

Σάββατο, 22 Δεκεμβρίου 2012

ΚΕΡΑΥΝΟΣ ΚΑΤΕΚΑΨΕ ΤΟΝ ΑΧΕΛΩΟ.

Ο ΑΪ ΒΑΣΙΛΗΣ ΤΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ.

Χριστουγεννιάτικο  χρονογράφημα.
 Τον άκουγα τον θόρυβο έξω στο μπαλκόνι στην μεταλλική ντουλάπα, κι έλεγα καμιά γάτα θα ’ναι. Όμως τις τελευταίες μέρες όλο και δυνάμωνε. Κάποια στιγμή λοιπόν βγήκα να πάω να δω τι γίνεται. Τότε ακούστηκε από μέσα αγανακτισμένη η φωνή.
-Εεεεε!!! βγάλτε μας από δω. Ήρθαν Χριστούγεννα. Ακούστηκαν κάποια χασμουρητά κι έπειτα κάτι ψηλές φωνούλες.
- Ήρθαν Χριστούγεννα….. Ήρθαν Χριστούγεννα.
-Με ξυπνήσατε ρε χαϊβάνια, τι σας έπιασε και φωνάζετε έτσι ξαφνικά; Είπε κάποια βραχνή φωνή νευριασμένη.
-Ήρθαν Χριστούγεννα Αϊ Βασίλη κι ετούτοι εδώ οι νοικοκυραίοι δεν χαμπαριάζουνε πια τίποτα.
-Και εσύ που το ξέρεις; Μέσα σε τούτο το κουτί που είμαστε κλεισμένοι, έχεις ημερολόγιο. Που ξέρεις τι εποχή είναι, αν πλησιάζουν τα Χριστούγεννα ή το Πάσχα; Κι αν είναι έτσι όπως τα λες, κάποιος δεν θα είχε ανοίξει το καπάκι από το κουτί, για να μας βάλει πάνω εκεί στο πλαστικό δέντρο.
-Κι όμως εγώ το ξέρω, μυρίζομαι πως έρχονται Χριστούγεννα!
-Τι ξέρεις εσύ ρε κουτάβι! Σαν τι μυρίζεις δηλαδή;
-Μυρίζω στον αέρα που έχει γίνει υγρός και βαρύς, και τη κάπνα απ’ τα ξύλα στα τζάκια. Και την κανέλα και το μέλι απ΄ τα γλυκά και τα μελομακάρονα που φτιάχνει ο φούρνος στην γωνία. Ήρθαν Χριστούγεννα σου λέωωω!
-Εγώ το μόνο που μυρίζω εδώ μέσα είναι κλεισούρα, σκόνη και υγρασία. Κοιμήσου και παράτα μας. Έχουμε καιρό ακόμα μέχρι τα Χριστούγεννα είπε ο γέρο Αϊ Βασίλης και ξάπλωσε φαρδιά πλατιά επάνω σε μια κόκκινη γιρλάντα.
Όμως το μικρό γυάλινο αγγελάκι είχε δίκιο.
Είχανε φτάσει τα Χριστούγεννα εν μέσω κρίσεως κι ανέχειας, με γρήγορους ρυθμούς, και κάποια στιγμή το καπάκι του κουτιού που κρατούσε κλειστά τα παιχνίδια του δέντρου, άνοιξε σε μια γωνιά του σαλονιού.
Το φως και η ζεστασιά ξεχύθηκαν μεσ’ το κουτί και ξύπνησαν πια όλα τα στολίδια που χαρούμενα φώναζαν όλα μαζί πια:
-Ήρθαν τα Χριστούγεννα! Ήρθαν τα Χριστούγεννα!
Οι γυάλινες μπάλες τσούλησαν στο πάτωμα, και οι βελούδινοι φιόγκοι τεντώθηκαν ξενυσταγμένοι. Άρχισαν να χτυπάν οι καμπανούλες, και τα’ αγγελάκια με βιολιά και με κιθάρες, όλα μαζί άρχισαν να λεν τα κάλαντα.
Και στη γλώσσα των παιχνιδιών που κανείς δεν γνωρίζει και δεν ακούει, άρχισαν όλα τα στολίδια να πανηγυρίζουν, να γελάνε και να τραγουδάνε χαρούμενα που μετά από μεγάλη αναμονή οι γιορτές έφτασαν και το φως της μέρας ανέδειξε τα όμορφα χρώματα τους.
Μα ο κόκκινος γέρο Αϊ Βασίλης ήταν «σακί φαρμάκι». Γιατί αυτός ήξερε ότι τα φετινά Χριστούγεννα ήτανε δύσκολα πολύ και για τούτη την Ελληνική οικογένεια που τη μάστιζε η κρίση και τα μνημόνια. Δεν ήθελε με τίποτα να συμμετέχει σ΄ αυτό το άχαρο παιχνίδι της τάχα ευδαιμονίας
Τα λεπτά χέρια της κυράς μπήκαν μέσα στο κουτί με κρύα καρδιά για να πιάσει με τρυφερότητα τον Αϊ Βασίλη και να τον κρεμάσει πάνω στα κλαδιά, για να μην χαλάσει το χατίρι στα παιδιά που ήθελαν κι εφέτος να στολιστεί το δέντρο. Μα εκείνος στύλωσε τα πόδια και δεν ήθελε να βγει απ’ το κουτί με τίποτα. Και καθώς έδινε τη μάχη για να μην βγει απ’ το κουτί κρααααατς! Το ένα του πόδι πιάστηκε στο καπάκι από το κουτί που δεν είχε ανοίξει καλά και κόπηκε απ΄τη ρίζα του.
Τι μυστήριος Αϊ Βασίλης είναι φέτος τούτος, να μη θέλει να βγει απ’ το κουτί με τίποτα είπε η κυρά και τον πέταξε με φόρα στην γωνία του κουτιού. Τότε μια βουβαμάρα έπεσε. Τα στολίδια έπαψαν να γελάνε και να φωνάζουνε στη γλώσσα των παιχνιδιών. Το φως που τα έλουζε χλόμιασε και η παγωνιά σκέπασε τον Αϊ Βασίλη με το κομμένο πόδι που έμεινε ξαπλωμένος στον πάτο του κουτιού.
Ζύγωσα να δω τι ακριβώς έγινε κι αντίκρισα ένα ζευγάρι λυπημένα μάτια. Κατάλαβα ότι με κοίταζαν με τρυφερότητα και συμπόνια. Πήρα τότε τον κουτσό Άγιο Βασίλη και ανεβαίνοντας σε μια καρέκλα τον έβαλα στο δέντρο πιο ψηλά απ’ τ’ άλλα στολίδια, πιο ψηλά ακόμα και από την γιρλάντα των αστεριών, στην κορυφή σχεδόν του δέντρου, κρύβοντας επιμελημένα πίσω απ’ τα κλαδιά το άτυχο σακάτεμά του.
Τον βλέπω τώρα επάνω εκεί στην κορυφή να με κοιτάει με πίκρα και να μου λέει με τη βραχνή του τη φωνή. Κουράγιο Έλληνα λεβέντη, θα γυρίσει ο τροχός, υγεία πάνω απ’ όλα και χρόνια σου πολλά.
Καλά Χριστούγεννα σ΄όλους Πατριώτες.
Μπούτιβας Κώστας-Καστρινός.

Πέμπτη, 20 Δεκεμβρίου 2012

Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ«ΤΟ ΑΓΓΕΛΟΚΑΣΤΡΟ» ΦΘΙΝΟΠΩΡΟΥ- ΧΕΙΜΩΝΑ 2012 ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΑΓΓΕΛΟΚΑΣΤΡΙΤΩΝ ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ.

Διαβάστε σελίδα – σελίδα όλη την εφημερίδα του συλλόγου απανταχού Αγγελοκαστριτών με όλα τα νέα του Αγγελοκάστρου  πατώντας πάνω στην εικόνα της εφημερίδας.
Καστρινός.

Δευτέρα, 17 Δεκεμβρίου 2012

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟ - ΓΛΥΚΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΣΜΑ.

Μια βραδιά σαν τότε την εποχή που η διασκέδαση λάμβανε χώρα δίπλα στο τζάκι λέγοντας ιστορίες, άλλοτε πραγματικές και άλλοτε φανταστικές, εύθυμες ή διδακτικές ζήσαμε όλοι την Τετάρτη 12 Δεκεμβρίου 2012 σε μία γεμάτη ζεστή από κάθε άποψη αίθουσα του Πνευματικού Κέντρο του Αϊ Γιάννη Ρέντη που γίνονταν η παρουσίαση του βιβλίου του Ευθύμιου Πριόβολου: «Δρόμοι μακρινοί, πολυταξιδεμένοι 40 παραδοσιακά λαϊκά παραμύθια μύθοι και ευτράπελες διηγήσεις».
Το συντονισμό της εκδήλωσης έκανε ο Καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών και Πρόεδρος της Αιτωλικής Πολιτιστικής Εταιρείας Κοντός Παναγιώτης και για το βιβλίο μίλησαν ακόμα Δήμαρχος Νίκαιας - Αγ. Ι. Ρέντη Ιωακειμίδης Γεώργιος, ο Καθηγητής της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών Θανόπουλος Γεώργιος, η Δρ. Φιλολογίας Σχολική Σύμβουλος Κουμπάρου Χρυσάνθη, που με τον τεκμηριωμένο επιστημονικό τους λόγο, ταξίδεψαν το κοινό στην όμορφη χώρα των παραμυθιών και το έφεραν πιο κοντά στο βιβλίο, εν μέσω υπέροχων ήχων από την ταλαντούχα μαθήτρια Δανάη Τσιρώνη και την καθηγήτρια μουσικής Άννα Ντίζου που τη συνόδευε στο πιάνο. Ο θύμιος με την ακαταμάχητη ετυμολογία του ευχαρίστησε το ακροατήριο και έδωσε υπόσχεση ότι συνεχίζει για την 21η πια εκδοτική προσπάθειά του.

Μπούτιβας Κώστας - Καστρινος

Σάββατο, 15 Δεκεμβρίου 2012

ΣΤΗ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΚΗ ΘΕΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΠΟΧΩΝ Ο ΑΧΕΛΩΟΣ ΑΓΓΕΛΟΚΑΣΤΡΟΥ.

Δευτεραθλητής Χειμώνα ο ΑΧΕΛΩΟΣ στο βαθμολογικό πίνακα της πρώτης κατηγορίας του νομού, κάτι που δεν θα μπορούσε να φανταστεί κι ο ποιο αισιόδοξος Αγγελοκαστρίτης φίλαθλος για τη νεοφώτιστη μετά από χρόνια στη μεγάλη κατηγορία, ομάδα του χωριού μας. Και όχι μόνο αυτό, ο ΑΧΕΛΩΟΣ Αγγελοκάστρου που διανύει μια πορεία πολύ πάνω από μισό αιώνα στα γήπεδα και σ’ όλες τις κατηγορίες του πρωταθλήματος της Αιτωλοακαρνανίας ποτέ στην ιστορία του δεν βρέθηκε σ’ αυτή τη θέση τέτοια εποχή. Με την καλύτερη άμυνα στο πρωτάθλημα, έχοντας δεχθεί σ’ ολόκληρο τον πρώτο γύρο μόλις 6 γκολ, συνεχίζει μ’ αισιοδοξία πια το δεύτερο γύρο, κι ότι ήθελε προκύψει. Μπράβο στην ομάδα, μπράβο στα παιδιά, μπράβο στο συμβούλιο και τον πρόεδρο, μπράβο στις Αγγελοκαστρίτικες  ψυχάρες που στηρίζουν το κάθε τι καλό για τον τόπο μας.
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ 1ου ' ΓΥΡΟΥ.
1. ΑΝΤΙΡΡΙΟ 30
2. ΑΓΓΕΛΟΚΑΣΤΡΟ  25
3. ΝΑΥΠΑΚΤΟΣ 25
4. ΟΜΗΡΟΣ ΝΕΟΧ. 25
5. ΓΑΒΑΛΟΥ 22
6. ΠΑΝΑΙΤΩΛΙΟ 21
7. ΔΟΚΙΜΙ 19
8. ΓΑΥΡΟΛΙΜΝΗ 17
9. ΑΜΦΙΛΟΧΟΣ 17
10. ΣΤΑΜΝΑ 17
11. ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ 14
12. ΑΣΤΑΚΟΣ 14
13. ΤΡΙΚΟΡΦΟ 9
14. ΓΟΥΡΙΑ -6
Καστρινός.

ΟΙ «ΒΑΡΕΜΕΝΟΙ».

Το χρονογράφημα του Σαββάτου.
-Δεν έχεις όνομα ρε ξεφτιλισμένε; Έλεγα μονολογώντας φωνακτά για κάποιον που σχολίαζε, πάλι ανωνύμως βέβαια πάντα, στο διαδίκτυο.
-Τι κάθεσαι και σκας ρε Πατέρα μ’ επανέφερε ο υιός σε τάξη ηρεμίας. Είναι οι ίδιοι και οι ίδιοι που τηλεφωνούν και στα κανάλια και που τα ξέρουν όλα. Καμιά χιλιάδα «βαρεμένοι» είναι μην νομίζεις ότι είναι και περισσότεροι. Δεν ξέρω αν είναι χίλιοι η δυο χιλιάδες, εγώ νομίζω ότι είναι πολύ περισσότεροι αυτοί που θέλουν να ξεχωρίζουν απ’ το πλήθος, και που φυτρώνουν εκεί που δεν τους σπέρνεις. Η ομάδα αυτή λοιπόν των «ψώνιων» η «βαρεμένων» όπως τους χαρακτήρισε ο υιός, προελαύνει στις μέρες μας και ανακατεύεται με τους πάσης φύσεως αυθεντικούς γνώστες των πραγμάτων συσκοτίζοντας ακόμα πιο πολύ το Ίδη σκοτεινό τοπίο των ημερών μας. Άλλο ένα ακόμα είδος μετάλλαξης του νεοέλληνα, μιας μετάλλαξης που συνεχίζει ακάθεκτη και που κανείς δεν ξέρει που μπορεί να φτάσει.
Και απ’ την άλλη η απέραντη σιωπηλή πλειοψηφία. Η μεγάλη μάζα. Η πληθώρα του μέσου Έλληνα. Και μην μου πεις ότι αυτή δεν έχει καθόλου δική της γνώμη! Ότι απλώς δουλεύουν, τρώνε, βλέπουν τηλεόραση και κοιμούνται, κι ότι δεν χαλάνε ποτέ τη ζαχαρένια τους με τίποτα! Απλώς κάθονται στ’ αυγά τους και δεν ενδιαφέρονται να γίνουν «νούμερα» και «ψώνια». Και για ένα πράγμα είμαι σίγουρος: Αν ποτέ εμφανιστεί στον αέρα κάτι καινούργιο - μια καινούργια ιδέα έστω ας πούμε – πρώτοι αυτοί θα την αγκαλιάσουν και θα την στηρίξουν. Κι όχι τα «ψώνια» και «οι βαρεμένοι» που πάντα συμπεριφέρονται τάχα προοδευτικά. Οι αληθινά ανήσυχοι είναι εκείνοι με την άδικα κρεμασμένη ταμπέλα του συντηρητικού. Αυτοί αφήνουν να κάνει κατοχή στο μυαλό τους το κάθε φρέσκο, και μετά να εξαπλωθεί. Αν περιμέναμε απ’ τους «ξερόλες» κι επί παντός είδους και μάλιστα ανωνύμως σχολιαστές, αυτή η φλόγα να φουντώσει, μέσα στην αναμπουμπούλα που πάντα φέρνουν, σίγουρα αυτή θα έσβηνε.
Γι αυτό λέω και υπογραμμίζω, η σιωπηλή πλειοψηφία αποτελεί την ουσία, και ειδικά στην καταταλαιπωρημένη κοινωνία των Ελλήνων όχι απλώς αποτελεί τη ραχοκοκαλιά αλλά σχεδόν όλη τη χώρα. Αυτή είναι η ίδια η ζωή αυτής της χώρας, κι όχι τα διάφορα «νούμερα» και οι «βαρεμένοι».
Μπούτιβας Κώστας – Καστρινός.

ΓΡΑΜΜΑ ΣΤΟΝ ΑΪ ΒΑΣΙΛΗ.

Πατήστε επάνω στο γράμμα για να το διαβάσετε.

Δευτέρα, 10 Δεκεμβρίου 2012

ΔΡΟΜΟΙ ΠΑΡΑΜΥΘΙΩΝ - ΔΡΟΜΟΙ ΨΥΧΗΣ.

 Αν πρέπει ν’ απαντήσουμε στο ερώτημα, τι σχέση μπορεί να έχουν τα παραμύθια με τη σημερινή σκληρή πραγματικότητα, δεν μπορούμε, λέει κάπου στο προοίμιο του βιβλίου ο συγγραφέας γιατί το παραμύθι είναι τέχνη, και η τέχνη δεν αποδεικνύεται, μονάχα αναγγέλλεται. Και συμπληρώνω εγώ. Στη παγκοσμιοποίηση που προσπαθούν να μας μπολιάσουν σχεδόν με το έτσι θέλω, και σ’ ένα ξενόφερτο τρόπο σκέψης, τα Ελληνικά παραδοσιακά παραμύθια είναι κομψοτεχνήματα ανεκτίμητης αξίας όπως αυτά τα σαράντα παραδοσιακά λαϊκά «Αγγελοκαστρίτικα» παραμύθια που συγκέντρωσε, διέσωσε, και με μαεστρία μας παρουσιάζει ο Θύμιος στο νέο του βιβλίο «δρόμοι μακρινοί, πολυταξιδεμένοι». Και η πολιτιστική παράδοση παραμένει ζωντανή και παύει πια να είναι μουσειακό είδος, μόνο εφόσον μπορούμε να την προσαρμόσουμε στα μέτρα της εποχής μας. Κι αυτό έρχεται να κάνει ο « ομοχώριος πνευματικός συνδαιτυμόνας» - όπως τιμητικά μ’ αποκαλεί στην αφιέρωση του βιβλίου και τον ευχαριστώ από καρδιάς- στο υπέροχο αυτό απ’ όλες τις απόψεις καινούργιο του βιβλίο. Και μιας και μπήκαμε σε τούτη την περί παραμυθιών κουβέντα, σε τούτη τη χώρα που όλα μεταβάλλονται και μπασταρδεύονται, γονείς, εκπαίδευση, τηλεόραση, εμπορευματοποίηση, έχουν μεταβάλει και τα παραμύθια τα τελευταία χρόνια, σ’ ένα χωράφι καταπράσινο με λουλουδάκια και καρδούλες, που η μόνη κακιά απειλή είναι οι κακές οι μέλισσες. Που είναι οι κακοί λύκοι, οι δράκοι, και οι μάγισσες; Μέσα σε τούτο το βιβλίο όμως θα τους βρείτε, και όποια σημασιολογία και αν τους δώσετε, έτσι όπως έγινε η ζωή μας, να είστε σίγουροι ότι θα πέστε μέσα, γιατί όπως εύστοχα μας λέει ξεκινώντας ετούτο το βιβλίο ο συγγραφέας: Σαν τη ζωή μας, έτσι είναι τα παραμύθια.
Μπούτιβας Κώστας – Καστρινός.

Κυριακή, 9 Δεκεμβρίου 2012

ΚΟΛΥΜΠΗΣΕ - ΚΑΙ ΤΣΙΜΠΗΣΕ ΒΑΘΜΟ ΣΤΗ ΛΙΜΝΗ ΤΟΥ ΑΣΤΑΚΟΥ Ο ΑΧΕΛΩΟΣ.













Στο «βούρκο» του γηπέδου του Αστακού πάλεψε κολυμπώντας ο Αχελώος Αγγελοκάστρου και κατάφερε να επιπλεύσει και να τσιμπήσει έναν ακόμα πολύτιμο βαθμό.
Είχε «παλιόκαιρο» που λέει και το τραγούδι, κι αυτός ήταν ο κυρίαρχος του παιχνιδιού αφού το όντος ωραίο γήπεδο του Αστακού δε προσφέρονταν με τέτοιες καιρικές συνθήκες για μπάλα. Ο «βαρύς» αγωνιστικός χώρος έκανε τα πόδια των ποδοσφαιριστών ασήκωτα κι έτσι τα γκολ και γενικά το καλό θέαμα πνίγηκε στις «λίμνες» του γηπέδου.
Μοιρασμένο το πρώτο ημίχρονο και από τις δυο ομάδες με την καλύτερη φάση για τον ΑΧΕΛΩΟ όταν στο 30' ένα σουτ παίκτη του Αχελώου από πλάγια θέση χτύπησε στο δεξί κάθετο δοκάρι του Αστακού και βγήκε έξω. Στο δεύτερο ημίχρονο μπήκε γερά και αποφασιστικά ο Αστακός που παρά τον συνεχόμενο «κατακλυσμό» πίεζε συνέχεια για το γκολ.
Στο 58' εκτέλεσε φάουλ κοντά στη μικρή περιοχή του ΑΧΕΛΩΟΥ αλλά απέκρουσε με υπερένταση ο Μπούτιβας.
Στο 64' ο καλό σούτ από κοντά βγήκε μόλις άουτ.
Στο 70 ο διαιτητής Παναγιωτόπουλος ακύρωσε ως οφσάιντ γκολ του Αστακού, εν μέσω αντεγκλήσεων και στο 78' σε στημένη φάση (φάουλ από σημείο κοντά στη μικρή περιοχή του Αχελώου) η μπάλα πέρασε ελάχιστα πάνω από το οριζόντιο δοκάρι. Για τον ΑΧΕΛΩΟ : στο 75’ ο Μωραϊτης Π. . αντικαταστάθηκε από τον Κωστακιώτη Κ. και στο 90' ο Ζαλόκωστας Λ από τον Σαγάνα Γ.
Η Συνθεση του ΑΧΕΛΩΟΥ : Μπούτιβας Μ. , Βασιλάρης Ι. , Μπούζας Σ. , Κοκώνης Ε. , Καραλής Κ.  Αλεξάκης Β. , Μωραίτης Π. , Ζαλόκωστας Λ., Ζαλόκωστας Ε. , Καρύμπας Π., Αριστόπουλος Α.
Κώστας- Καστρινός

Σάββατο, 8 Δεκεμβρίου 2012

ΒΡΩΜΑΕΙ ΜΠΑΡΟΥΤΙ.

Το (έμετρο) χρονογράφημα του Σαββάτου.

Μέσα στα σάϊτ γυρίζοντας
Σαββάτο του Δεκέμβρη,
είδα Στουρνάρα τρέχοντα
Ρευστότητα να εύρει.

Σε χαμηλό βαρόμετρο
είδα δημοσκοπήσεις,
και στα λιμέρια του ΠΑΣΟΚ
μετρούν καταποντίσεις.

Ο Σαμαράς στο είκοσι,
ο Αλέξης λίγο πάνω,
και ο Βαγγέλης να θρηνεί
μόνος μου τι να κάνω;

Τα κατεβάσαν στη ΔΗΜΑΡ
να πάρουμε τη δόση,
και ο Κουβέλης πια μετράει
πόση θα είναι η πτώση.

Όνειρο το πετρέλαιο
κι ο κόσμος τουρτουρίζει,
και η Τρόικα η αδίστακτη
μισθούς να ψαλιδίζει.

Αποφασίστε γρήγορα,
σ’ Ευρώπη και Βρυξέλλες,
έπιασε βαρυχειμωνιά
και τρέμουν οι μασέλες.

Σας λέω δεν είμαστε καλά
κανείς δεν έχει υγεία,
που να την βρεις όταν χτυπάει
την πόρτα η ανεργία.

Αφήστε τις καρέκλες σας
και κάντε ένα βήμα.
Να κινηθεί η αγορά
τυπώστε λίγο χρήμα.

Κόφτε παράδες γρήγορα
και κέρματα αράδα,
και κατεβάστε τις τιμές
μπας και σωθεί η Ελλάδα!

Πήραν φωτιά τα τρόφιμα,
και καίει το γιαούρτι,
δεν φτάνουν τα συσσίτια
κι όξω βρωμάει μπαρούτι.

Θα ’χετε μέλλον σκοτεινό
σ΄ αυτή εδώ τη χώρα,
δώστε τη δόση στο λαό
προτού ξεσπάσει μπόρα!

Καστρινός.

Τετάρτη, 5 Δεκεμβρίου 2012

ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΠΟΛΥΚΑΤΟΙΚΙΑΣ - ΕΜΦΥΛΙΟΣ ΣΠΑΡΑΓΜΟΣ.

Η ανακοίνωση έγραφε με μαρκαδόρο κάτω στην είσοδο. Αύριο Τετάρτη που είναι και τα μαγαζιά κλειστά ελάτε στις επτά η ώρα σε συνέλευση για να δούμε τι θα κάνουμε φέτος με τη θέρμανση. Έπιασαν τα κρύα και κανένας δεν ενδιαφέρεται. Έλεος πια.                               Ο Διαχειριστής.
Πήγα λοιπόν με κρύα την καρδιά, και με πιο κρύα τ’ αυτιά και την τσέπη.. Θέμα: Θα μαζέψουμε κανένα ευρώ για να βάλουμε έστω για τις «χρονιάρες μέρες» λίγο πετρέλαιο;
-Κυρίες και κύριοι πέρυσι βάλαμε τρείς φορές από χίλια λίτρα και βγάλαμε τις γιορτές και τις πολύ κρύες μέρες του Χειμώνα. Φέτος που τα πράγματα είναι πιο δύσκολα εγώ λέω να περιοριστούμε στα χίλια η χίλια πεντακόσια λίτρα κι έχει ο Θεός
-Ο Θεός μπορεί να έχει αλλά τα δίνει αλλού!
-Ακούω προτάσεις .
-Πεντακόσια λίτρα για Χριστούγεννα και Πρωτοχρονιά κι επτά με δέκα το βράδυ και αν έχει κρύο «δηλητήριο».
-Και τα παιδάκια που εκείνες τις μέρες δεν θα έχουνε σχολείο;
-Και τι μας νοιάζει για τα δικά σου τα παιδιά. Μαζί τα κάναμε:
-Κύριε, η αγωγή μου δεν μου επιτρέπει να χειροδικήσω. Μην το εκμεταλλεύεστε όμως αυτό.
- Η δική μου όμως το επιτρέπει. Έλα εδώ αν σου βαστάει, να σου μπάσω το διάολο μέσα σου!
-Κύριοι δεν θα λύσουμε εδώ τις διαφορές μας. Ήρθαμε να βρούμε μια λύση. Προτείνω να βάλουμε τουλάχιστον χίλια λίτρα κι εκείνες τις μέρες να κόψουμε μια ώρα το βράδυ και να την βάλουμε έστω για λίγο, το πρωί.
-Και γιατί να κόψουμε ώρες το βράδυ πετάχτηκε η κυρία του πέμπτου . Εμείς κρυώνουμε και τουρτουρίζουμε εκεί πάνω.
-Τι θα πει γιατί; Γιατί δεν έχουμε όλοι λεφτά σαν τον άντρα σου το αρχιλαμόγιο κυρά μου.
-Τι είπες ρε τσόλι που θα πεις τον άντρα μου λαμόγιο.
- Κυρίες μου σας παρακαλώ. Όποιος θέλει περισσότερη θέρμανση ας βάλει ερκοντίσιον. Εδώ μιλάμε για την βασική τουλάχιστον ζέστα.
-Κύριε διαχειριστά εγώ συμφωνώ και με χίλια πεντακόσια άλλα τα λεφτά θα σας τα δώσω το καλοκαίρι!
-Και τι είμαι εγώ ρε φίλε; Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο ; Εξ άλλου χρωστάς από πέρυσι.
-Ναι αλλά με βγάλανε στην εφεδρεία.
-Να πας στο χωριό σου στον πατέρα σου που σε διόρισε στο δημόσιο, και μας το έπαιζες και κομματάρχης, πετάχτηκε η κυρία του τρίτου. Εδώ δεν είναι φιλανθρωπικό ίδρυμα. Θα σου κλείσουμε τα καλοριφέρ , και κάθε βδομάδα θα έρχομαι απροειδοποίητα να βλέπω αν είναι κλειστά!
-Δεν πας καλύτερα να βλέπεις τον αδελφό σου τα βράδια που κάνει πιάτσα;
Κι έτσι ξεκίνησε η γενική σύρραξη κι εμφύλιος σπαραγμός.

Έτσι έχουν κύριοι τα πράγματα. Τούτη η κρίση απελευθερώνει οργή και που πολλές φορές μας βγάζει απ' τα όριά μας. Το να μπορεί κάποιος να διατηρεί την ψυχραιμία και την ανθρωπιά του σ' αυτούς τους δύσκολους καιρούς είναι εξαιρετικά δύσκολο.
Κατά τ' άλλα η «δόση» έρχεται είναι στο δρόμο, οι πολιτικοί μας τσακώνονται για το πότε και αν ξεκινήσει ποτέ η ανάπτυξη, λες και η παγωνιά κάνει διάκριση σε δόσεις, σε ανάπτυξη και σε μνημόνια. Φυσάει βοριάς ορέ έξω και μέσα τις ψυχές μας, κι εμείς δεν είμαστε παχύδερμα όπως εσείς οι πολιτικάντιδες για να μπορέσουμε απ' το λίπος να προστατευτούμε. Φυσάει τέτοιος βοριάς, που αν συνεχίστε έτσι στην ίδια τακτική, να είστε σίγουροι πως θα σας πάρει και θα σας σηκώσει.
Καστρινός.

Κυριακή, 2 Δεκεμβρίου 2012

Αγγελόκαστρο για πρωτάθλημα …

Τεράστιας σημασίας νίκη πέτυχε ο Αχελώος Αγγελοκάστρου επί του Ναυπακτιακού Αστέρα με 2-0 στο γήπεδο του Αγγελοκάστρου και έδειξε πως ότι αυτή η ομάδα μπορεί να κάνει τη υπέρβαση φέτος.
Σε ένα παιχνίδι που που έμεινε από νωρίς με 10 παίχτες (αποβολή Μπέτσικα στο 48′) , που αγωνιζόταν τραυματίας ο καλύτερος της παίχτης για 75 λεπτά (Καρύμπας) κατάφερε να πετύχει 2 γκολ με τους Αλεξάκη στο 65′ και Ζαλοκώστα στο 89′ και να φτάσει στην 3η θέση τον αντίπαλο της στους 21 βαθμούς , μόλις 5 από τον πρωτοπόρο Ατρόμητο Αντιρρίου.
Από τον Αχελώο δύσκολα μπορείς να πεις ότι υπάρχει παίχτης που να υστέρησε στο ματς όμως η τριάδα Καρύμπας , Κωστακιώτης και Αλεξάκης ήταν αυτοί που τράβηξαν και τους υπόλοιπους στη μεγάλη νίκη.
Από την άλλη ο Ναυπακτιακός έδειξε πως περνάει περίοδο κρίσης και παρατεταμένου ντεφορμαρίσματος και πως αν συνεχιστεί αυτό τότε ο στόχος της ανόδου θα δυσκολέψει αρκετά. Το μόνο ελαφρυντικό , αν αυτό υπάρχει , είναι οι απουσίες βασικών παιχτών του Ναυπακτιακού , όπως αυτή του Γλωσσόπουλου.
ΑΧΕΛΩΟΣ (Τάσος Σπαής): Μπούτιβας, Κωνσταντίνου (61΄ Ζαλοκώστας Ε.), Βασιλάρης, Μπέτσικας, Κοκκώνης Ε., Αλεξάκης, Μπούζας, Καραλής, Μωραϊτης (76′ Αριστόπουλος), Καρίμπας (85΄λ.τ. Ζαλοκώστας Λ.), Κωστακιώτης.
ΝΑΥΠΑΚΤΙΑΚΟΣ (Γιώργος Μίχος): Ανδρεόπουλος, Ζαϊμης (87΄ Χασανάι), Βρουσάι, Μπίμπας, Σωτηρόπουλος, Θανασιός, Κατσικας, Αντύπας (65΄Κονίδας), Καλαβρουζιώτης, Θεοχάρης, Αδραχτάς.

allsportsagrinio.gr

Σάββατο, 1 Δεκεμβρίου 2012

ΤΡΑΙΝΟ ΑΣΤΑΜΑΤΗΤΟ Ο ΑΧΕΛΩΟΣ.

Σ' ένα ματς με πολύ κόσμο κάτω στην «Κακαβαριά» και αρκετά καλό θέαμα στον αγωνιστικό χώρο, ο ΑΧΕΛΩΟΣ τελικά κατάφερε να πάρει τη νίκη και τους τρείς βαθμούς στο τέλος του παιχνιδιού με αντίπαλο το Ναυπακτιακό Αστέρα.
Οι Αγγελοκαστρίτες μπήκαν πιο δυνατά στην επανάληψη και τελικά με δυο γκόλ: του Ζαλοκώστα στο 70΄ και Αλεξάκη στο 75΄ πήραν κι αυτό το δύσκολο παιχνίδι και ισοβαθμούν πλέον οι δυο σημερινοί αντίπαλοι στην 3η θέση της βαθμολογίας με 21βαθμούς.
Βαθμολογια 11η αγωνιστική
1 Ατρόμητος Αντιρρίου 26
2 Ομηρος Νεοχωρίου 25
3 Αχελώος Αγγελοκάστρου 21
4 Ναυπακτιακός Αστέρας 21
5 Ολυμπιακός Παν/λίου 18
Καστρινός.

ΝΑ ΟΡΣΕ! ΠΑΡΤΑ ΝΑ ΜΗ ΣΤΑ ΧΡΩΣΤΑΩ.

Το χρονογράφημα του Σαββάτου.
- Ε! Ε! Τι κάνεις ρε σούργελο, πρωί - πρωί κλαρίνα. Είσαι καλά. Πήγαινε φτιάξε ένα καφέ να φύγει η τσίμπλα απ’ το μάτι.
- Γλέντια μάστορα, γλέντια. Γλεντάμε σήμερα. Θα κλείσω και τραπέζι.
- Τι τραπέζι;
- Πρώτο τραπέζι πίστα!
- Μπα; Θέλουμε και μπουζούκια; Σε βάρεσε η αφραγκία στο κεφάλι α!
- Γιατί όχι; Να μην το γιορτάσουμε;
- Τι να γιορτάσουμε; Παγγύρι έχουμε ή μήπως Γάμους ή αρραβώνες; Για λέγε για λέγε…
- Τίποτα από όλα αυτά! Να γιορτάσουμε την αρχή του τέλους!
- Τι τελειώνει δηλαδή;
- Η κρίση!
- Σιγά θα με στείλεις σήμερα! Τι είναι αυτά που λες; Τελειώνει η κρίση; Φεύγει; Πότε; Να    βγούμε να της κουνήσουμε μαντήλι.
- Ε δεν είναι κι ακριβώς έτσι, αλλά να τελικά συμφώνησαν τα μεγάλα οικονομικά κεφάλια. Θα μας δώσουνε λέει τη δόση. Αφού πήραμε και σχαρίκια πάλι για τον αγώνα μας και τις προσπάθειές μας.
- Πήραμε κι από αυτά; Με αυτά θα χορτάσουμε; Παρηγοριά στον άρρωστο είναι όλα αυτά μικρέ.
- Ποτέ δεν είσαι λίγο αισιόδοξος; Δες το ποτήρι μια φορά μισογεμάτο, κι όχι μισοάδειο πάντοτε!
- Τελείως αδειανό το βλέπω και με σπασμένο το πάτο μάλιστα! Χρόνο αγοράσαμε βλάκα ε! βλάκα, για να φτάσουμε αισίως μέχρι τις γερμανικές εκλογές και μέχρι τότε έχει ο Θεός. Σίγουρα όμως δε θα έχουμε πάλι εμείς, για να είμαστε αισιόδοξοι, όπως λες! Άκουσες τι είπε εκείνο το σμάδ ο Σόιμπλε! Το δήλωσε καθαρά! Δεν χάνει η Γερμανία από τη συμφωνία. Απλώς μειώνεται λίγο το εισόδημά της λόγω της μείωσης των επιτοκίων!
- Τι λές τώρα μωρέ, αφού είπε χωρίς εμάς πάει το ευρώ!
- Το κακό σου το φλάρο. Αυτή τη ριμάδα η ανάπτυξη, εσύ περιμένεις να ξεκινήσει τώρα με τη δόση; Όχι να έρθει, δεν την περιμένει και κανένας, αλλά να ξέρουμε για πότε είναι προγραμματισμένη τουλάχιστον. Αυτό το καλοκαίρι; Τον επόμενο χειμώνα; Μετά από δυο - τρία χρόνια; Πότε; Για να ξέρουμε να κανονίσουμε την πορεία μας. Να ξεκινήσουμε να μαθαίνουμε καμιά ξένη γλώσσα για να φύγουμε μετανάστες ή να κάτσουμε στα αυγά μας; Γιατί αν μέχρι να μάθουμε δυο κολυβοξένα έρθει και η ανάπτυξη δεν χρειάζεται «λικγουαφόν». Θα κάνουμε υπομονή αν είναι για τόσο λίγο. Έτσι κι αλλιώς κάνα δυο λέξεις για να τη καλωσορίσουμε ξέρουμε. Φτάνουν!
- Τελικά να μην κλείσω τραπέζι λες Α!
- Να Όρσε, πάρτα να μη στα χρωστάω!

Μπούτιβας Κώστας. (Καστρινός)

Τετάρτη, 28 Νοεμβρίου 2012

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ.

Ο Σύλλογος των απανταχού Αγγελοκαστριτών σας ενημερώνει ότι η εφημερίδα του συλλόγου «ΤΟ ΑΓΓΕΛΟΚΑΣΤΡΟ» ετοιμάζεται. Όποιος θέλει να γράψει, να επισημάνει η να παρατηρήσει κάτι μέσω της εφημερίδας, μπορεί να το στείλει με email στο Aggelokastro@gmail.com στο Fax: 210 5236680 η με επιστολή στα γραφείο του συλλόγου: Πατησίων 5 Μέγαρο «Τρικούπη» Αθήνα 104 31.
ΤΟ ΔΣ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ.

Τρίτη, 27 Νοεμβρίου 2012

ΑΛΛΟ ΕΝΑ ΑΚΟΜΑ ΒΙΒΛΙΟ ΑΠ’ ΤΗ ΝΙΤΣΑ.

«Για τ’ όνειρο πώς να μιλήσω», είναι ο τίτλος του νέου βιβλίου της Ελένης (Νίτσας) Πριοβόλου που αν και αυτοτελές μυθιστόρημα, αποτελεί το δεύτερο μέρος της τριλογίας «Όπως ήθελα να ζήσω», που είχε τιμηθεί με το Βραβείο Αναγνωστών 2010. κι αυτό απ’ τις γνωστές Εκδόσεις Καστανιώτη. Εμείς της ευχόμαστε καλοτάξιδο να είναι κι αυτό και να ξεπεράσει το προηγούμενο.
Πατήστε πάνω στην πρόσκληση για μεγέθυνση.
Καστρινός.

Κυριακή, 25 Νοεμβρίου 2012

ΕΝΑ ΚΑΙ ΝΑ ΤΣΟΥΖΕΙ.

Στις νίκες ξαναγύρισε ο ΑΧΕΛΩΟΣ που κάνει μια αξιοπρεπή πορεία στη πρώτη ποδοσφαιρική κατηγορία του νομού κερδίζοντας τον ΠΡΟΜΗΘΕΑ Γαυρολίμνης μέσα στο Αγγελόκαστρο 1-0 και παραμένει στις πρώτες θέσεις του βαθμολογικού πίνακα ευελπιστώντας για ότι το καλύτερο στην παραπέρα πορεία. Όλοι είμαστε κοντά του σ’ ετούτη την προσπάθεια. Ο ΑΧΕΛΩΟΣ είναι στην καρδιά όλων των Αγγελοκαστριτών.
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ

ΑΝΤΙΡΡΙΟ 25

ΟΜΗΡΟΣ 22

ΝΑΥΠΑΚΤΟΣ 21

ΑΓΓΕΛΟΚΑΣΤΡΟ 18

ΠΑΝΑΙΤΩΛΙΟ 17

ΓΑΒΑΛΟΥ 16

ΓΑΥΡΟΛΙΜΝΗ 16

ΑΜΦΙΛΟΧΟΣ 13

ΔΟΚΙΜΙ 12

ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ 10

ΑΣΤΑΚΟΣ 10

ΤΡΙΚΟΡΦΟ 6

ΓΟΥΡΙΑ -6

Καστρινός.

Σάββατο, 24 Νοεμβρίου 2012

ΛΥΚΟΙ ΣΤΑ ΠΡΟΒΑΤΑ.

Το χρονογράφημα του Σαββάτου.
«Άλλος σού έκλαψε εις τα στήθια
αλλά ανάσαση καμιά,
άλλος σου έταξε βοήθεια
και σε γέλασε φριχτά»
λέει ένας στίχος του εθνικού ύμνου, γραμμένος απ’ το 1823 και δυστυχώς μέχρι σήμερα ακόμα το ίδιο ισχύει, σημάδι ότι τίποτα δεν άλλαξε για τούτη τη δόλια τη χώρα. Εκμετάλλευση και μίσος για τούτο το λαό, λες και τους έβγαλε τα «τζίφλια», από μια Ευρώπη κανονική ζούγκλα. Μόλις κάποιος αδυνατίζει κι εξασθενεί έρχεται ο λύκος ο κακός και του αλλάζει τον αδόξαστο, τουτέστιν τον κατασπαράζει.
Και οι λύκοι τώρα είναι πολλοί. Οι οίκοι αξιολόγησης, οι μεγάλες οι τράπεζες και τα μεγάλα βέβαια κράτη. Κι εδώ μπαίνει το θέμα τι αντίσταση θα προβάλει το κοπάδι κι ο τσοπάνης; Θα σκεφθεί να βρει κι άλλα κοπάδια που κινδυνεύουν να σχηματίσουν ομάδα για να τρέψουν σε φυγή τ’ αρπακτικά; Γιατί όσο ένα κοπάδι είναι μόνο του είναι στο απόλυτο έλεγχο των σαρκοβόρων. Αυτό το ξέρουν και τα σχολιαρούδια, αλλά όχι όμως «σκερδελέδες» οι πολιτικοί που μας φέρανε σ’ ετούτη την κατάσταση κι εξακολουθούν να μας ποτίζουνε φαρμάκι .
Και δεν υπάρχει ένας ρε αδερφέ, ένας επιτήδειος να βάλει έστω τις φωνές μπας και σκιαχτούνε λίγο ή έστω να σαστίσουν τα «θηρία». Όλοι στρέψανε την προσοχή τους στο καλόπιασμα της «λυκοφαμελιάς», παρά στην αναζήτηση συμμαχιών. Έτσι συμφωνήσανε να μην μας σκοτώσει το θηρίο αλλά να μας πίνει το αίμα εφ όρου ζωής. Ακούστηκε μάλιστα ότι θα βάλουνε ρήτρα ότι όσο δυναμώνουμε τόσο περισσότερο αίμα να μας πίνουν ! Εμ έτσι δεν γίνετε τίποτε πατριώτη!
Σ’ ένα παραμύθι που μας έλεγαν σαν ήμασταν μικροί, ένα αρνί που πείναγε, για να βρει κάτι να φάει βγήκε έξω από το μαντρί. Εκεί το σβέρκοσε ο λύκος και το έπνιγε την ώρα που τα άλλα στο μαντρί κοιτούσαν έντρομα. Στοίχειωσε ετούτο το παραμύθι τη ζωή μας μαζί με τη γνωστή τη φράση «Όποιος βγαίνει από το μαντρί τον τρώει ο λύκος». Έτσι βρέθηκε και η Ελλάδα σήμερα, και τραβάει τα όσα μύρια για να παραδειγματιστούν τ’ άλλα αρνιά και να μην ζητάνε παραπάνω τροφή.
Εν τω μεταξύ τ’ αρνιά μόλις λιγόστεψε η τροφή άρχισαν να βελάζουν. Οι πολιτικοί που υποτίθεται ότι ήταν το «κουμάντο» για να μην διαλύσει λέει τελείως χωρίς αυτούς το κοπάδι ότι «μάσα» κυκλοφόραγε την κρατούσαν για τον εαυτό τους.
Ρε μπεεεε... τ’ αρνιά. Κλότσαγαν κάτω απ’ την πείνα. Μέχρι που ήρθαν κατι ξένοι κτηνίατροι και είπαν: Ψυχραιμία, όταν λείπει τροφή ο οργανισμός καίει από το λίπος. Έλα όμως που ότι λίπος υπήρχε είχε φύγει στην Ελβετία. Κι όταν είσαι κλινικά νεκρός και ζεις με ορρούς υπάρχει περίπτωση να βρεις ψυχραιμία.
Και μέσα σ’ όλα αυτά να έχεις και τους «Νεοτσελιγκάδες» με τα κάθε μορφής κόκκινης αποχρώσεως και μαύρα, κατράμι, σκουφιά να πιστεύουν σε θαύματα. Να λένε δηλαδή ότι δεν χρειάζονται τα πρόβατα ορρούς και ότι μπορούμε να ζήσουνε με τις δικές τους δυνάμεις. Αφήστε το «καπεταναίοι». Ψόφσαν τα έρμα. Τι ν’ αρμέξετε, δεν έχουν τίποτ’ άλλο να δώσουνε πιά.
Καστρινός.

Κυριακή, 18 Νοεμβρίου 2012

ΚΥΝΗΓΗΣΕ ΤΟ ΤΡΙΠΟΝΤΟ ΜΑ ΕΜΕΙΝΕ ΣΤΟ Χ.

Τι ψάχνει ο Αλεξάκης στο χορτάρι; ( Φάση απ’ το ισόπαλο παιχνίδι στο Καινούργιο.)
Κυνήγησε τους τρείς βαθμούς ο ΑΧΕΛΩΟΣ Αγγελοκάστρου μέσα στο Καινούργιο στο Σαββατιάτικο παιχνίδι με τη Δόξα, μα πάλι η αστοχία και τα δοκάρια (Μωραϊτης 50 και 71) τους στέρεισαν, και το παιχνίδι έμεινε στο 0-0.
Περισσότερα και φωτορεπόρταζ απ’ το παιχνίδι στο φιλικό site ola ta goal.gr εδώ:   http://www.olatagoal.gr/2012/11/blog-post_5589.html
 Καστρινός.

Σάββατο, 17 Νοεμβρίου 2012

Ο ΑΚΡΟΒΑΤΗΣ.

Το χρονογράφημα του Σαββάτου.
 Ειλικρινά δεν έχω στερηθεί πολλά πράγματα αλλά γενικά απ’ τη ζωή μου, μου λείψανε αρκετά. Θα μου πεις τη ζωή σου εσύ την φτιάχνεις σύμφωνα μ’ αυτά που πάλεψες να έχεις, και άξιζες πραγματικά να τα’χεις. Σωστό κι αυτό. Αν όμως είσαι άπληστος και τα θες όλα δικά σου, τότε πάντα κάτι θα σου λείπει και θα είσαι πάντοτε δυστυχισμένος. Κι άπληστος υπήρξα ουκ ολίγες φορές όπως όλοι μας, και ακατάπαυστα σχεδόν. Όμως πάντοτε προσπαθούσα να ελέγξω την κατάσταση. Μέχρι εκεί που σε παίρνει έλεγα κι κάπου εκεί εξισορροπούσα.
Ένοιωσα αρκετές φορές και την αυταπάτη του εργαζόμενου: «Ε ρε να καθόμουνα», και σε καιρό «καθισιού αργά η γρήγορα είχα πρόβλημα με την αδράνειά μου. Η ανάγκη λοιπόν που σε κάνει να τρέχεις για το μεροκάματο, κατάλαβα ότι είναι μεγάλο πράγμα για τον άνθρωπο. Σε κρατάει δεμένο στη γη και δεν αεροβατείς. Γιατί αν δεν υπήρχαν τούτες οι ανάγκες λέω εγώ, θα ήμασταν όλοι μας λίγο - πολύ ψιλοσαλταρισμένοι. Τώρα γιατί τα γράφω άλλα αυτά. Από ανάγκη το κάνω. Τι άλλο να ’κανα να κάθομαι να κλαίω για όλα εκείνα που δεν έχω και μου λείπουνε; Δεν βγαίνει τίποτα κι έτσι. Τα πιτσιρίκια μόνο, θέλουν να τα έχουν όλα και συνέχεια ζητάνε.
Πάντοτε μια ισορροπία έψαχνα, κι ας ήξερα οτ’ ήταν δύσκολο για να την βρω. Κι εκεί που μια ζωή κάνω τον ακροβάτη να εξισορροπήσω τη ζωή μου, βαδίζοντας πάντα σ’ ένα τεντωμένο συρματόσκοινο, έρχονται τα «ρεμάλια», οι βολεμένοι οι «σκερδελέδες» της πολιτικής ζωής αυτής της χώρας, σώνει και καλά να κόψουν το σκοινί. Επάνω στα κεφάλια σας θα πέσω ρε ηλίθιοι. Μαζί μ’ εμένα θα «φουντάρετε κι εσείς.
Καστρινός.

Σάββατο, 10 Νοεμβρίου 2012

ΜΕ ΤΡΕΙΣ ΜΠΑΤΑΡΙΕΣ ΞΕΦΤΟΥΡΓΙΑΣΕ ΤΟΝ ΑΕΤΟ.

Σκίτσο του Καστρινού για τη νίκη του ΑΧΕΛΩΟΥ.

ΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΑΜΑΡΤΩΛΗ.

Το Χρονογράφημα του Σαββάτου.
Παρ’ όλο που αποφεύγω όπως ο διάολος το λιβάνι να παρακολουθώ αυτό το τσίρκο που λέγεται βουλή των Ελλήνων, είδα αυτές τις μέρες ξώφαλτσα - μη έχοντας κι άλλη επιλογή μιας κι ήταν σε διακαναλική αναμετάδοση-  ένα κομμάτι απ’ το άθλιο αυτό έργο που διαδραματίζονταν στον «Καραγκιόζ μπερτέ» του Ελληνικού κοινοβουλίου. Η απουσία πνευματικής καλλιέργειας και αισθητικής, απ’ το λόγο και τη σκέψη αυτού του συρφετού των πολιτικάντηδων που αποτελούν τη σημερινή βουλή, μου έδωσαν γι’ άλλη μια φορά να καταλάβω ποιός πράγματι ευθύνεται καίρια για την κρίση που μαστίζει τον τόπο. Κατάλαβα ακόμα ότι η κρίση η σημερινή κρύβει κάτι πιο πολύ βαθύ και ουσιαστικό. Την ανάδειξη του Χρήματος σε υπέρτατη αξία, απ’ αυτό το «μπουλούκι» των εξειδικευμένων αρπακτικών, που κατάφεραν μάλιστα να επεκτείνουν αυτή την «αξία» σ΄ ολόκληρη την κοινωνία, κατά το παροιμιώδες με την αλεπού. «Κολοβή κι εγώ, κολοβή κι εσύ.»
Για να υπάρξει μια ερωτική σχέση δεν φτάνει ποτέ μόνο ένας. Χρειάζονται πάντα δύο. Άρα και η μεταπολιτευτική κοινωνία κι ο λαός, ευθύνονται εξ ίσου γι’ αυτή την -μεταφορικά- αμαρτωλή σχέση, με την πολιτική της κονόμας και της αρπαχτής. Και δεν οδηγήθηκαν εδώ που έφτασαν τα πράγματα από μόνα τους. Ευθύνονται και οι δύο αυτής της σχέσης, για το πώς εξελίχθηκε κατ’ αυτό τον τρόπο η ιστορία τα τελευταία χρόνια σ’ αυτή την έρμη χώρα. Το ζητούμενο όμως τώρα είναι πως θα εξελιχθεί από δω και πέρα αυτή η σχέση. Θα εξακολουθήσει να ισχύει η θα επέλθει η οριστική ρήξη και το «διαζύγιο»; Χρειάζονταν τα μνημόνια και τα ζόρια της οικονομικής κρίσης για ν’ αρχίσει να τίθεται το ζήτημα του οριστικού «διαζυγίου», και η παγίωση της ρήξης μεταξύ λαού και υπάρχουσας διεφθαρμένης πολιτικής.
Λένε ότι σε περιόδους παρακμής σαν τη δική μας τώρα, βλέπεις την αλήθεια πιο καθαρά. Η ερωτική σχέση και σύμπνοια της διεφθαρμένης πολιτικής, και μεγάλης μερίδας του «παραπλανημένου» λαού σε περασμένες εποχές, δεν ήταν παρά μια τερατώδη αυταπάτη που «γέννησε» στη συνέχεια τέρατα και σημεία. Και η κατάληξη είναι σχεδόν αναπόφευκτη, και την οριστική ρήξη είναι θέμα χρόνου να την ζήσουμε. Και πολύ περιμέναμε, λέω εγώ μάλιστα, να φωνάξουμε όπως στη παλιά εκείνη πασίγνωστη Ελληνική ταινία.  Διαζύγιοοοοο κουφάλες. Διαζύγιοοοοοοο.
Καστρινός.

Σάββατο, 3 Νοεμβρίου 2012

Ο ΨΥΧΩΜΕΝΟΣ ΑΧΕΛΩΟΣ ΦΡΕΝΑΡΙΣΕ ΤΟ ΑΝΤΙΡΙΟ.

Έπεσε απ’ τη γέφυρα ο Ατρόμητος Αντιρρίου στην αναμέτρηση με τον Αχελώο Αγγελοκάστρου στο Αντίρριο και βρέθηκε και σε βάρκα με το ισοπάλο 1-1 στο 95ο λεπτό. Οι Αγγελοκαστρίτες που μπήκαν με «τσαμπουκά» στο γήπεδο σταμάτησαν έτσι την ξέφρενη εφετινή πορεία του Ατρόμητου Αντιρρίου αφού κατάφεραν και αιφνιδίασαν πολύ νωρίς τους γηπεδούχους. Στο 7ο λεπτό ο Πάνος Καρίμπας με αριστοτεχνική εκτέλεση κόρνερ έστειλε την μπάλα απευθείας στα δίκτυα του Καραδήμα σημειώνοντας το 1-0. Και θα μπορούσε να έχει τελειώσει το παιχνίδι ο ΑΧΕΛΩΟΣ αφού έφτασε άλλες δύο φορές κοντά στο 0-2 όταν ο Καρίμπας στο 10΄και ο Αλεξάκης με κεφαλιά στο 20΄ έχασαν γκόλ που δεν χάνονται. Το Αντίρριο στο δεύτερο ημίχρονο ήταν πιο αποφασισμένο αλλά η καλοστημένη διάταξη του ΑΧΕΛΩΟΥ δεν επέτρεπε με τίποτα την ισοφάριση, κι έχασε και μια κλασική ευκαιρία στο 77 να διπλασιάσει τα τέρματά του όταν ο Μυλωνάς εξουδετέρωσε ακριβώς πάνω στη γραμμή σούτ του Ζαλοκώστα. Κι όλα αυτά μέχρι το 5ο λεπτό των καθυστερήσεων, - και παρά τις διαμαρτυρίες του Αχελώου ότι το παιχνίδι έχει λήξει – ο διαιτητής έδωσε φάουλ που εκτέλεσε ο Παπαποστόλου και με κεφαλιά ο Αλεξόπουλος άφησε άγαλμα τον ανήμπορο να κάνει κάτι Μιχάλη Μπούτιβα γράφοντας το 1-1 και κλέβοντας έτσι το βαθμό για το Αντίριο.
ΑΤΡΟΜΗΤΟΣ ΑΝΤ: Καραδήμας, Ταμπάκης, Παπαδόπουλος (Μυλωνάς Σ. 46΄),Μυλωνάς Χ. Νικολάου, Παπαποστόλου, Παναγιωτόπουλος (46΄Σκανιάς), Γεωργακόπουλος, Αλεξόπουλος, Κάκκος, Ευθυμιόπουλος.
ΑΧΕΛΩΟΣ Αγγελοκάστρου: Μπούτιβας, Κωσταντίνου, Βασιλάρης, Μπέτσικας Καραλής (89΄Σαγανάς), Αλεξάκης (80΄Κοκκώνης), Γιαννιώτης, Ζαλοκώστας Ζαλοκώστας Στ, Καρίμπας (90΄Κωστακιώτης), Αριστόπουλος.
Πολλές φωτογραφίες απ’ το παιχνίδι στο φιλικό site εδώ: nafpaktia news.gr που λόγω τεχνικών προβλημάτων δεν μπόρεσε να αναμεταδώσει απ’ ευθείας το παιχνίδι όπως είχε προαναγγείλει.
Κώστας – Καστρινός.

ΤΟ ΚΟΤΕΤΣΙ

Το χρονογράφημα του Σαββάτου.  
Σ’ αυτό εδώ το κοτέτσι που λέγεται Ελλάδα - Ναι, ναι όπως το ακούσατε γιατί κότες είμαστε όλοι τελικά – έχουμε ένα εκατομμύριο νόμους που τελικά κανένας στην ουσία δεν εφαρμόζεται. Κι ένας κυρίαρχος νόμος όμως αρκούσε να λύσει πολλά προβλήματα, αν είχε βέβαια απόλυτη εφαρμογή. Ένας νόμος που να υποχρεώνει όποιον καταγγέλλει κάτι, να προσκομίζει επί τόπου αποδείξεις και τεκμήρια. Αλλιώς αυτή η καταγγελία να μην βγαίνει ποτέ στην επιφάνια.
Όλος αυτός ο ορυμαγδός επικρίσεων, που εκτοξεύονται επί δικαίων και αδίκων απ’ όλα ανεξαιρέτως τα μέσα ενημέρωσης είχε και έχει ανυπολόγιστες συνέπειες για τον έρμο ετούτο τόπο. Πρώτον γιατί απαξιώνει τους πάντες και τα πάντα σπέρνοντας προς κάθε κατεύθυνση ισοπέδωση, και δεύτερον ρίχνει δηλητήριο στις ψυχές, ακόμα κι αυτών που απλός παρακολουθούν το σικέ τούτο παιχνίδι ως αμέτοχοι θεατές. Και η δική μου πείρα που ανέκαθεν τα «έχωνα χοντρά» σε όσα θεωρούσα λανθασμένα πιστός στην παροιμία – Αν δε μαλώσεις δεν λες την αλήθεια – λέει: ότι σ’ ετούτη εδώ τη χώρα του νεοέλληνα του ακράτου ατομικισμού ήτανε πάντοτε πολλές οι αλήθειες. Έτσι μου γίνεται μάθημα σιγά-σιγά τώρα που πιάσαμε σχεδόν τον πάτο, ότι δεν πρέπει ποτέ να παίρνεις προσωπικά και να φανατίζεσαι με τις αντίθετες με τις δικέ σου απόψεις. Γιατί είπαμε σ’ αυτό τον τόπο και μάλιστα αυτή την εποχή, πάντοτε θα υπάρχουν πάνω από δύο αλήθειες κι απόψεις.
Μη βιαστείς να πεις ότι άλλαξα κατά πολύ, και η κρίση μ’ έκανε και σε πολλά να αναθεωρώ. Ίσως βαρέθηκα μια ζωή επικρίσεις δίχως άκρη και ήρθε η ώρα να δείξω πνεύμα λίγο ανεκτικότητας, μιας και μαζεύει λίγο –λίγο και το κουβάρι της ζωής. Ίσως πρόκειται απλός για μια πρόσκαιρη κατάσταση που θα τελειώσει κι αυτή η φάση αργά η γρήγορα. Δεν ξέρω. Μάλλον μπορεί να κουραστώ απ’ την πολύ συναίνεση και να ξαναγυρίσω στις παλιές καλές - αιχμηρά καταγγελλτικές - συνήθειες. Να έρθω δηλαδή στα ίσα μου ως γνήσιος νεοέλληνας, και σύμφωνα μ’ όσα διέπουν τη συμβίωση σε τούτο το νεοελληνικό «κοτέτσι».
Καστρινός.

Τρίτη, 30 Οκτωβρίου 2012

ΠΑΛΙΕΣ- ΚΑΛΕΣ ΜΕΡΕΣ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟΥ.

Πιτσιρικάς ήμουν, μάλλον έφηβος τότε στην μεταπολίτευση που οι συχνότητες των ραδιοφώνων στα μεσαία, έβραζαν από πειρατικούς ερασιτεχνικούς σταθμούς. Η χώρα άλλαζε στη μετά-χούντας εποχή και το τρατζιστοράκι κάτω απ’ το μαξιλάρι έπαιζε πια Μίκη Θεοδωράκη. Ήταν η εποχή που το ραδιόφωνο έπαψε για μένα να σημαίνει το μεγάλο πλαστικό κουτί με τα κουμπιά και το κεντημένο «σεμέν» από πάνω του, που πάνω στο τζάκι κάθε βράδυ στις 9 άκουγε δημοτικά τραγούδια ο παππούς απ’ το ραδιοφωνικό σταθμό Μεσολογγίου. Με το αίμα να βράζει στην εφηβική εκείνη ηλικία, ήτανε δυνατόν να μείνεις έξω από εκείνο το παιχνίδι; Κι έτσι ξεκίνησε το ΡΑΔΙΟ ΚΑΣΤΡΟ. Ήμουν τρομερά τρακαρισμένος θυμάμαι και η φωνή μου έτρεμε από συγκίνηση κι αμηχανία μπροστά απ’ το μικρόφωνο ενός δανεικού μαγνητοφώνου, από εκείνα με τις ταινίες «καρούλια» του Αποστόλη του Κάλη, και μπροστά από ένα ραδιοπομπό με πυρακτωμένες λυχνίες 10 w στα μεσαία ραδιοκύματα, που είχα κατασκευάσει μ’ έναν Αγρινιώτη συμμαθητή και είχε τελειοποιήσει, ο μακαρίτης ο Γιάννης ο Τριανταφύλλου που ήταν αυθεντία τότε σ’ αυτά τα πράγματα, (και είχε μάλιστα ραδιοφωνικό σταθμό στο Αγγελόκαστρο πριν την δικτατορία με ρεύμα από μια γεννήτρια που ακούγονταν μέχρι την Άρτα και τα Γιάννενα). Ήταν το 1975 και όντος ήταν κάτι το πρωτοποριακό και κάτι το μοντέρνο, να σε ακούνε τότε σ’ όλο το χωριό, δίπλα απ’ το σωρό με το καπνό που αρμάθιαζαν τότε όλοι. Και ήταν για μένα μεγάλη τρέλα τότε το «ζωντανό» ραδιόφωνο παρά την παρανομία του και το ατέλειωτο κυνήγι απ’ τον Αχιλλέα το χωροφύλακα, που έπαιζα μαζί του τη γάτα με το ποντίκι ανεβοκατεβάζοντας συνέχεια τη συρμάτινη κεραία απ’ το σπίτι μου στη ταράτσα του σπιτιού του Γιώργου του Παρρά.
Κι ερχόμαστε στο σήμερα με τη καλπάζουσα τεχνολογία των υπολογιστών και του διαδικτύου, και την ραδιοφωνική πραγματικότητα (εκτός ελαχίστων περιπτώσεων), ξεπουλημένη εγκάθετη και καταθλιπτική. Η διαπλοκή αυτού που είπαν ελεύθερη ραδιοφωνία, και οι Αρλουμπολόγοι και τα σαχλαμαροτράγουδα που την κατακλίσανε, άρχισαν να διώχνουν πια τον κόσμο απ’ το ραδιόφωνο. Η ιστορία όμως όπως λένε πάντα επαναλαμβάνεται, κι αφού έκανε ένα κύκλο όλο αυτό το πράμα, φτάνουμε σε κάτι το ανάλογο μ’ ότι συνέβαινε εκείνα τα χρόνια με το ραδιόφωνο. Εκατοντάδες σταθμοί που ξεφυτρώνουν τώρα κι εκπέμπουν απ’ το Ιντερνέτ, μοιάζουν με ξέφωτο στη ζούγκλα της νεοελληνικής κυρίως Ιδιωτικής Ραδιοφωνίας της αρπαχτής και της κονόμας. Λες να ξανάρθουν εκείνες οι ωραίες μέρες της ερασιτεχνικής πειρατικής ραδιοφωνίας; Μπα..Τα χρόνια αλλάξανε. Η τηλεόραση έχει κυριαρχίσει. Μου φαίνεται μάλλον απίθανο.
Εγώ πάντως για να ξαναθυμηθώ και να ξαναζήσω εκείνες τις ωραίες εποχές, μεσήλιξ πια ήτανε δυνατόν να μείνω έξω και από τούτο το παιχνίδι των υπολογιστών και του διαδικτύου; Το ΡΑΔΙΟ ΚΑΣΤΡΟ κύριοι ξαναείναι εδώ. Με πάντα καλή μουσική με παλιά λαϊκά τραγούδια, με λίγα λόγια κι έντιμα όπως τότε. Βάλτε το να παίζει στον υπολογιστή σας όταν εκπέμπει, παράλληλα ότι και να κάνετε. Σίγουρα δεν θα έχετε να χάσετε.
Κώστας Καστρινός.
(Πατήστε πάνω στην εικόνα του ραδιοφώνου εκεί στη πάνω δεξιά μεριά του Blog και γίνεται απ’ ευθείας σύνδεση).